Bardot pony

Bardot-pony zijn de lange, zachte, licht uitgegroeide gordijnpony die Brigitte Bardot door de jaren zestig droeg — vallend tot het jukbeen, in het midden gescheiden, buitenwaarts uitwaaierend in een bewuste voorwaartse beweging. De vorm zit in de knip; stylen onderhoudt hem alleen maar. Ze zitten ter hoogte van het jukbeen, nooit de kin (dat is een gordijnpony-lob); nooit boven de wenkbrauw (dat is gewoon een pony).

Ze staan goed bij ronde, vierkante en langwerpige gezichten — de buitenwaartse sweep versmalt de jukbeenderen, balanceert sterke kaaklijneen en verkort lange gezichten door visuele breedte toe te voegen. Steil en golvend haar draagt ze het zuiverst; krullend haar kan de vorm aanpassen maar heeft een op krullen afgestemd kapsel nodig om de sweep te behouden. De pony groeit gracieus uit tot gezichtsomlijstende lagen, wat mede de reden is waarom ze al zestig jaar in omloop zijn gebleven.

Weinig dagelijks onderhoud — föhnen met een ronde borstel in de buitenwaartse richting, drie minuten. Bijknippen elke zes weken; als je dat uitstelt tot acht weken, beginnen de plukken in je ogen te vallen. De Bardot-pony maakte een comeback in 2017 (het jaar dat kappers weer hardop 'gordijnpony' begonnen te zeggen) en is nooit meer volledig verdwenen. Vraag om 'lange pony tot het jukbeen, in het midden gescheiden, buitenwaarts uitwaaierend' — generiek 'pony' geeft je iets botters en korters.